Viyana Kongresi

Viyana Kongresi Napolyon’un Avrupa’da bozduğu dengeleri düzeltmek amacıyla 1814’te başlayan ve 1816’ya kadar devam eden Avrupalı devletlerinin katıldığı bir konferanslar dizisidir.

Fransız Devrimi ve sonrasında Napolyon’un harekatıyla Avrupa’da bozulan dengeleri düzenlemek amacıyla 1814 ‘de Avrupalı devletlerinin katıldığı Viyana Kongresi düzenlendi. Bu konferansta İngiltere, Fransa’nın böyle bir maceraya yeniden teşebbüs etmesini önlemeyi Avusturya ise monarşi sisteminin devam etmesini sağlamayı hedeflemekteydi.  Kongreye Prens von Metternich başkanlık yapmıştır. 

Napolyon hareketi sırasında işgal edilen topraklar iade edilip eski haline döndürüldü. 300 Alman prensliği 39’a indirilip bazı Alman toprakları da Utrecht’ten doğan Prusya’yaverilerek Alman birliğini sağlamasının önü açıldı. Dolayısıyla bu devlet doğuda Rusya, batıda ise Fransa’ya karşı denge oluşturabilecek güce kavuşturuldu.

Fransa karşısında güçlü bir şekilde durulabilmesi için Hollanda ve Belçika krallıkları İngilizler tarafından birleştirildi.

Viyana Kongresi Önemi

Bu konferansta son derece akılcı bir siyasetin ürünü olarak bazı politikalar benimsendiğini de görmekteyiz. Galip devletlerin cezalandırma ve intikam yerine denge ve meşruiyet tavrı Viyana’nın sağladığı göreli barış ve istikrarın sebebi oldu. Gerçekten de yenilen Fransız halkında ceza ve intikam duyguları oluşturulmuş olsaydı eğer bu düzeni ellerine geçen ilk fırsatta yıkarlardı. Galipleri böyle bir karar almaya zorlayan ayrı sebepte şüphesiz Rus tehlikesi olarak gözükmektedir. Nihayetinde müttefikler Rusya’dan korkmasalardı koşullar belki daha ağır olabilirdi. Bu bakımdan bu antlaşma bugün bile son derece önemli dersler vermektedir.

Ancak Viyana sonrası kurulan düzenin en büyük sorun milliyetçilik, yani çizilen sınırların doğal ve ulusal sınırlar olmayışı oldu. Rusya’nın Osmanlı’nın Avrupa’daki toprakları üzerinde genişleme emelleri doğrultusunda burada ulusçuluk akımlarını, Avusturya ile çatışma pahasına, desteklemeye başlamasıyla Viyana Sistemi çöktü.


Kaynak

Oral Sander, Siyasi Tarih-İlk Çağlardan 1918’e.

Fahir Armaoğlu, 19. Yüzyıl Siyasi Tarihi 1789-1914.